KyuMon @ Yz

ความรู้สึกต่อ ชค31


เคยถามตัวเองเหมือนกันนะ ทำไมถึงเข้ามาเรียนที่นี่? อยู่ก้อไกลบ้านจะตาย ใช้เวลามาชั่วโมงนึงถึงชั่วโมงครึ่ง บลาๆ- -*แต่เราก้อเลือกแล้วว่าจะมาที่นี่ ขณะนั้นยังไม่มีเพื่อน ไม่รู้จักคัยสักคน(หัวเราะ) จนได้เข้ามาในรั้วอิน มีแต่ความรู้สึกแปลกใหม่ไปหมด ทั้งสถานที่ สภาพแวดล้อม เพื่อน สังคม ยอมรับว่ามันต่างกับรั้วโรงเรียนมากนะ

ปี1เราพยายามเรียนอย่างเต็มที่ที่สุดเพื่อที่จะได้อยู่ห้องคอม(มันแตกต่างกับปัจจุบันจิงๆ ฮาา) เพราะคิดว่ามาเรียนที่นี่ก้อเพื่อเปนเดกคอม ถ้าไม่ใช่เดกคอมก้อไม่มีความหมาย~ แอบกลัวเหมือนกันว่าจะไม่ได้ จนเราก้อทำมันสำเร็จ^^ เกรดออกมาพอเอาตัวเองยัดเข้าคอม1ได้ 55+

มาถึงช่วงปี2 ได้รู้จักกับเพื่อนแปลกใหม่ที่มาจากหลายๆห้อง แต่ส่วนใหญ่ก้อมีมาจากกลุ่ม2เยอะ ตอนนั้นเราไม่คิดว่าจำเปนที่ต้องรุจักกับคัยมากมาย เพราะยังไงกว่าครึ่งห้องก้อมาจากเพื่อนห้องเก่าอยู่แล้ว~ แต่วันเวลาผ่านไปก้อทำให้เราได้รู้จักกับเพื่อนทุกคนในห้อง อื้มม เราคิดว่าน่าจะเคยคุยกับเพื่อนทุกคนในห้องนะ(รึป่าววะ>< 55) บรรยากาศในห้องที่มีแต่ความสนุกสนาน เสียงหัวเราะ เราชอบในสิ่งที่เปนแบบนั้น ถ้าวันไหนไม่ใช่..ก้อคงแย่เนอะ

จนปี3 เราเติบโตในรอบรั้ววิทยาลัยพร้อมกับเพื่อนๆ ที่นี่สอนอาไรเรามากมายจิงๆนะ ยอมรับเลยว่าแต่ก่อนเราไม่ใช่เราแบบตอนนี้ ตอนมอต้นเราเปนเงียบๆ ขี้อาย ไม่มีความโดดเด่นอาไรเลย อยู่กับเพื่อนกลุ่มใหญ่เด่นๆในรรแต่แทบไร้ตัวตน(?)555 พอมาอยู่อิน เราก้อค่อยๆเปลี่ยนตัวเองไปทีละนิด(เรียกว่าค้นพบตัวเองรึป่าวนะ? ฮร่าา) กล้าแสดงออกมากขึ้น เริ่มมีกิจกรรมของตัวเอง เต้นโคฟ เพื่อนๆก้อให้ความสนใจในตัวเรา กีฬาสีก้อลงเล่นบาส เต้นงานปริทรรศ์ บลาๆ คิดเทียบแต่ก่อนแล้วมันแทบเปนไปไม่ได้เลยนะ.. นี่มันตัวเราจิงๆหรอเนี่ย><






ปวช3 เปนอาไรที่ลืมยากจิงๆ เพราะมันมีอาไรเกิดขึ้นมากมาย ประสบการณ์กับเพื่อนๆเราก้อมีเยอะ^^
พูดถึงอาจาน เดกคอมจะรู้กันดีว่าอาจานคอมเปนอาไรที่แปลกกันทุกคน555 (ล้อเล่นนะอาจาน)
อาจานคอมเดกๆ วัยรุ่นกันทุกคน เนอะ ;PP

โดยเฉพาะอาจานประจำชั้นเรา อาจานออย5555 เปนอาจานที่น่ารักจิงๆ ชมจากใจ :DD
ขี้งอลสุดยอด ทำตัวเหมือนเดก(ก้อเดกจิงๆนิเนอะ ฮ่าๆๆ) บลาๆ หลายอย่างที่เราชค31 รู้กัน
ได้เรียนกับอาจานครั้งแรกก้อตอนปี1 มีความรู้สึกประทับใจก้อตอนที่อาจานเรียกชื่อเล่น แปลกมั้ย ฮาๆ ><
มันเปนความรู้สึกที่แบบ อื้มม อาจานใส่ใจนักเรียนดีเนอะจำชื่อเล่นนักเรียนในห้องได้ทุกคนเลย
เรียก มอน ไรงี้เรียกไม่ผิดด้วยอ่ะ ส่วนใหญ่คนอื่นแรกๆชอบเรียกม่อนด้วย อาจานเก่งๆ 55
อาจานออยรู้ป่าว ตั้งแต่อาจานศิลปะตอนประถมแล้วมอนไม่เคยชอบอาจานคนไหนเลยอ่ะ
จนถึงตอนนี้อาจานออยก้อเปนอาจานที่มอนรักอีกคนแล้วนะ^^

บอกรักอาจานแล้วเขินเลย5555 XDD



ชอบจิงๆรูปนอนตายเนี่ย 55+

มาถึงวันนี้เราก้อเรียนจบปวชแล้ว ไม่ได้ต่อที่เดิมในขณะที่เพื่อนๆหลายคนก้อยังอยู่ไม่ไปไหน หลายคนถามทำไมถึงต้องไป? เราเปนพวกชอบมองอนาคตไว้แล้วจะทำตามนั้น บางคนส่วนใหญ่ไม่ได้คิดแต่แรกว่าจะต้องมาเข้าเรียนพาณิชย์ แต่เราไม่ใช่ คิดกำหนดกับตัวเองไว้แล้วว่ายังไงๆต้องเรียนจบแค่มอสามไม่ต่อมอปลายแน่นอน ในขณะที่เพื่อนเยอะแยะยังเรียนต่ออยู่ นี่ก้อเหมือนกัน เราคิดเอาไว้แล้วว่าจะต้องเรียนคอมให้ได้ และจบปวชเพื่อต่อมหาลัย...

นับเปนช่วงเวลาดีๆที่เราจะไม่ลืมเลย เราจะจำเพื่อนๆทุกคนให้นานที่สุดนะ :)

ไม่มีอีกแล้ว... การมาสายของ(โคตรๆ)ของเรา55+ สัญญาว่าไปเรียนที่อื่นแล้วจะไม่ทำอีก><
ไม่มีอีกแล้ว... ช่วงเวลาที่รออาจานมาเปิดห้องคอม กินนู้นกินนี้กันไปเรื่อย~
ไม่มีอีกแล้ว... กิจกรรมให้ห้องคอมที่เรารู้ๆกัน เล่นเกม ดูหนัง หนีบผม ชาทโทสับ(อาไรจะสบายขนาดนี้!555)
ไม่มีอีกแล้ว... การซ้อมเต้นของเรากับแอมในห้องคอม ฮ่าาา
ไม่มีอีกแล้ว... เข้าแถวหน้าเสาธง(ได้ข่าวว่าปี3แทบไม่ได้เข้าเลย แฮ่ๆ)
ไม่มีอีกแล้ว... โดนลงโทษทั้งหลายเมื่อมาสาย สวดมนต์ กระโดดตบ สก็อตจั๊ม เก็บขยะ ตัดหญ้า(โดนมาหมด= =')
ไม่มีอีกแล้ว... ที่จะขึ้นเรือไปซ้อมหลังเลิกเรียน ไปเดินเดอะมอลแบบไม่มีไรทำ
ไม่มีอีกแล้ว... 36ก ที่รัก รถเมล์สายเดียวที่ผ่านหน้าซอยวิทยาลัย จะคิดถึงเมื่ออยากประหยัดค่ารถ55+

ไม่มีอีกแล้ว... กระเพราไก่ไข่ดาวร้านป้าเก่ง ป้าเก่งจะไม่ได้เจอแว่นแล้วน้ะTwT~
ไม่มีอีกแล้ว... ข้าวมันไก่ที่สุดเรื่องมากของเรา...เอาสะโพกเอาตับน้ำซุบถ้วยใหญ่กระดูกเยอะๆ(ปล กินคนเดียว- -)
ไม่มีอีกแล้ว... ก๊วยเตี๋ยวต้มยำร้านมะ อร่อยสุดยอดแบบไม่ต้องปรุงเลย ฮ่าๆ
ไม่มีอีกแล้ว... ไอติมรถเข็น5บาทหน้าวิทลัย อร่อยราคาถูก ชอบสั่งช็อกโกแลตกับสตรอเบอรี่โคน><

^^
.
.
ไม่มีอีกแล้ว... เวลาที่เราไม่แน่ใจว่ามีเรียนหรือต้องส่งงานจะมองกลุ่มบุษเปนหลัก
ไม่มีอีกแล้ว... เวลารออาจานมาสอนนานนานน จนพวกมิ้นต้องพูดว่าอีก10นาทีอาจานไม่มากลับกัน หรืออาจานไม่สอน~555
ไม่มีอีกแล้ว... บรรยากาศเสียงดังเวลาได้ยินด้อลเถียงกับวุธหรือกำลังทะเลาะกับคัยแบบขำๆดี
ไม่มีอีกแล้ว... ที่จะได้เหนมิ้วทำอาไรฮาๆเปนสีสันให้ห้องเรา เรียกเสียงหัวเราะได้เปนอย่างดี :DD
ไม่มีอีกแล้ว... มุกตลกแปลกๆของพวกแนทกับบี เวลาชอบมาแกล้งเราแต่เราไม่เข้าใจ55

จะไม่ได้เวิ่นเว๊อกับขวัญเหมือนก่อน ไม่ได้ฮาในความหลักการของนัฐกาน ไม่ได้แซวแหวนเรื่องก๊ง ไม่มีแอ๋มคอยตามงานให้เรา ไม่ได้คอยโทปลุกแอมให้ไปเรียน บลาบลา
................................................




จิงๆแล้วเนื้อหาทั้งหมดในนี้เราตั้งใจเขียนให้เพื่อนทำหนังสือรุ่น แต่ไหนๆแล้วเลยอยากเอามาอัพในบลอกซะเลย^^ บางทีเราก้อแอบคิดอิจฉาเดกมอปลายอยู่บ่อยๆนะ เค้าว่าช่วงเวลาที่ดีที่สุดที่มีเพื่อนสนิทๆก้อคือช่วงมอปลาย แต่เรามันเดกพาณิชย์- -* เอิ่ม มันจะมีเรื่องไรให้ซึ้งกับเค้ามั้ยวะ?

คิดว่าคงไม่มีไรมากมาย ไม่มีเพื่อนสนิท ไม่มีเรื่องให้ประทับใจ
อาทิตย์สุดท้ายเดกมอปลายเค้ามักจะรวมตัวกันถ่ายรูป เขียนกระดาน เขียนเสื้อ เขียนเฟรนชิพ นั่งถ่ายรูปกลางสนาม บลาๆ แต่อย่างเราเรอะ อาทิตย์สุดท้ายที่เรียนนี่แทบไม่รู้สึกอาไร- - ไม่ค่อยได้เรียนหรอกวันๆ ส่วนใหญ่ได้รับเปนงานกลุ่มหรือโปรเจคใหญ่ๆ ต้องรวมตัวกันไปทำงานบ้านเพื่อน บางทีก้ออยู่แก้งานกันจากที่เลิกสามโมงเปนทุ่มครึ่ง!(อันนี้ฝังลึกจิตใจมากT^T)
รู้สึกตัวก้อ อ่าว? จะจบแล้วหรอวะ(หัวเราะ) เอิ่ม สอบวันไหนนะ? งานนั้นยังไม่เสดเลย (กรูจะตกกิจกรรมมั้ยเนี่ย กร๊ากก)

แต่มันไม่เลวร้ายเสมอไป สิ่งที่เราได้รับมาก้อเยอะ ความทรงจำดีในอินทราชัย :))
ส่วนใหญ่เวลาคัยถามว่าเรียนที่ไหนก้อจะตอบว่า พาณิชย์อินทราชัย,อินทราชัย บลาๆ
แล้วเกือบ90%(หรือมากกว่า) ก้อจะไม่รู้จัก55555 ต้องบอกว่าอยู่ตรงแถวราม1นะ จะร้องอ๋อ~~
เราแค่หวังว่าสักวันวิทลัยนี้จะเปนที่รู้จักมากขึ้นนะ ฮาา

Y-O-M [วายโอมินิ!]
http://www.youtube.com/watch?v=XFkIHiyPi3w