วู้ว~~ -o-
posted on 28 Jan 2008 14:35 by monly-minnieอัพบลอกนี้ไม่คิดจะลงโด
อันเนื่องมาจาก... ขี้เกียจ!(ชัดมะ? 55+)
เหนื่อยมากๆช่วงนี้ เง้ออออ เซงสุดๆเลย
ที่ผ่านมาก้ออัพไปด้วยลงโดด้วยสินะ
แต่ถ้าเปนเพียงบลอกที่แค่เล่าเรื่องราวของตัวเองเนี่ย ใครจะมาสนใจมั่ง?
คงไม่หรอกเนอะ มันก้อเหมือนแค่เอาไว้ระบายอารมณ์น่ะแล่ะ
วันนี้อยากจะอัพบลอกทั้งๆที่ยังไม่ทำโดลงอ่ะ
อ๊ากกกกกกก~ >[]< พอใจจะตะโกนเฟร้ยยยย
***************************
เล่าถึงเสาร์ที่ผ่านมา ซ้อมที่สนามกีฬามา งุงิ -w-
จะว่าไงดี? เราเองก้อไม่ค่อยได้เรื่องเท่าไร
วันนั้นรุสึกไม่มีเม้นเกียวกับตัวเราเลยอ่า
แค่รู้ว่าเวลาเหลือเพียงอีกอาทิตย์เดวสินะ...
หลังจากนั้นจะเปนยังไง? เราเองก้อไม่รุเหมือนกันแฮะ
ตอนนี้พวกเราต่างก้อมีความรุสึกผูกพันธ์กันมาก
เราแค่คิดว่า...
ไม่อยากให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป อยากให้อยู่กันด้วยความรัก
ความรุสึกที่เสียไป กลับมาไม่ได้แล้วใช่มั้ย?
เราเข้าใจ แต่ไม่อยากจะยอมรับมันหรอก
.................................................
และก้อเมื่อวาน ได้เรียนเต้นที่แฟชั่น *-*
เจอพวกโคฟมากมาย ดีจิงๆเลย หุหุ
ไม่คิดว่าจะเจอพี่อัมที่นี้เหมือนกัน
ปู้โทมาด้วยความตื่นเต้น เมื่อเหนชื่อพี่อัมลงอยู่ เหอออ
พอเราไปลงชื่อก้อเหน และกรี้ดกร้าดเวอร์ๆกัน2คน - -"
- - สายตาพี่มินเหมือนบอกอะไรบางอย่าง
ความจริงคือ พี่อัมเขานั่งอยู่ใกล้ๆแต่พวกเรามองไม่เหน! O_o"
อ๊ากกก อับอายได้อีก ก้อเหนแต่พวกโซดิแอคอ่า
พี่อัมนั่งอยู่ และโซดิแอคก้อยืนบังอยู่ จะเหนได้ไง?
กำจิงๆ พี่อัมใส่เสื้อชมพูน่ารักงิ ><
ถึงเวลาเต้น โฟนยังไม่มาอีก ให้มันได้อย่างนี้สิ -*-
รู้สึกอายนิดๆ ก้อเมื่อนวันเสาร์เพิ่งไปเจอกับพวกโซดิแอคมานี่น่า
เราจำหน้าคนที่เปนทึกได้อ่า น่ารักๆ แล้วซักพักมีนเพื่อนปู้ก้อมา
ครูที่สอนฮาโคตรๆ พี่มินกับมีนโดนแซวใหญ่เลย กั๊กๆ
แล้วในที่สุดโฟนก้อมาซะที เง้อออ เต้นกันเมามัน
เหนื่อยได้อีก แต่มันสะใจต้องรับท่าให้ไวด้วยอ่านะ
เหนพี่เอมา กรี้ดกร้าด หล่อใสได้อีก ชอบๆพี่เอพี่อัม(โฮซูๆ ^^)
เราว่าคนเปนทึกโซดิแอคเต้นเก่งดีนะ แอบมองเต้นตามตลอด เหอๆ
พี่มินรั่วได้อีก เจอแฟนฟิคด้วย เปนพวกคนรุจึกกับโซดิแอค
เต้นกันไปชั่วโมงกว่าๆได้ เราก้อเลิกและ โฟนแอบเขินพี่อัม ก๊ากๆ
ตอนกลับก้อได้บ๊ายบายกะทุกคน เหมือนได้พันธมิตรเลยแฮะ
คุยกับมีนและก้อแฟนฟิคพี่มิน แล้วโซดิแอคก้อมาบ๊ายบายพวกเราด้วย
ไม่คิดว่าคนที่เปนทึกจะมาบอกลากับพวกเราด้วย ปลื้มแฮะ >w<
โฟนได้ไปร่ำลาพี่อัม พี่เขาก้อแอบแซวโฟนด้วยล่ะ 55+
ตอนกลับแอบเหนพวกพี่อัมกินฮาจิบัง หุหุ นึกอยู่แล้วเชียวนะ
คิดแล้วก้ออยากไปเรียนอีก ฮ้า~ รุสึกได้เพื่อนดีเหมือนกันอ่านะ
แล้วก้อ... ทุกอย่างเองมันก้อมักจะมาจบด้วยความเครียด -*-
ปวดหัวมากเลย เรื่องของวงด้วยล่ะ
ได้คุยกับโฟนเรื่องวงกัน2คนเปนชั่วโมงๆ ด้วยความเครียด...
ตอนนี้มันมีเรื่องน่าเปนห่วงมากกว่าการเต้นใช่มั้ยเนี่ย?
---------------------
----------------------------------
------------------------------------------
อย่าร้องไห้ อย่าเศร้าจะได้มั้ย?
เพราะเรา... จะเกลียดตัวเองที่ไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย
เราไม่ต้องการเหนใครต้องทุกข์ใจอยู่ตรงหน้าหรอกนะ
แต่ถ้ากำลังเสียใจ เราก้อจะอยู่เคียงข้างเปนกำลังใจให้
เชื่อใจเรานะ

เรียนเต้นกันท่าทางหนุกดีนี่เนอะ (อยากไปมั่ง)
ปัญหาของวง เค้าก็ขอร้องว่าอย่าเครียดเลย
ขอเพียงแค่ทุกคนฝึกฝนตนเอง ทำหน้าที่ของตนเองให้ดี
และทำให้มันดียิ่งขึ้น แค่นี้ก็ทำให้เค้ามีกำลังใจมากพอ
ให้เค้าเอาเวลาไปคิดทำอะไรเพื่อวงอย่างสบายใจ
โดยไม่ต้องมาคอยห่วงว่าใครยังเต้นไม่ได้มั่ง
และเค้าหวังว่ามอนก็คงเป็นหนึ่งในคนที่ทำให้เค้าไม่ผิดหวังนะ
เค้าเชื่อใจมอนเสมอ....อย่าทำให้เค้าผิดหวังละ
#1 By Mogu-Chette on 2008-01-28 18:22